Διατροφή

ΔΙΑΤΡΟΦΗ


Σωστή διατροφή
Μια διατροφή όχι μόνο ποσοτική αλλά πάνω απ’ όλα ποιοτική. Ακριβέστερα μια
ισορροπημένη διατροφή που παρέχει τις θρεπτικές ουσίες στις σωστές αναλογίες. Το σύνολο
των διαφόρων στοιχείων που αποτελούν την τροφή των καναρινιών, την κάνουν να θεωρείτε
αρκετά προβληματική και σύνθετη. Γνωρίζουμε πως για να διατηρηθεί ένας οργανισμός σε
πλήρη και καλή υγεία, έχει ανάγκη από βιταμίνες, πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία κλπ. Είναι λοιπόν
εύκολο να καταλάβουμε ότι μόνο ένα φαγητό αποκλείεται να μπορέσει να διατηρήσει την
τέλεια ισορροπία ενός ζώντος οργανισμού.
Αν αποφασίσουμε να ταΐσουμε τα καναρίνια μας με την ίδια πάντοτε ποιότητα σπόρων,
είναι σίγουρο πως αυτά δε θα επιβίωναν για πολύ. Για να εξασφαλίσουμε τη μεγαλύτερη
δυνατόν μακροζωία τους θα πρέπει να ρυθμίζουμε το καθημερινό τους σιτηρέσιο
λαμβάνοντας υπ’ όψη το σύνολο των συστατικών που αποτελούν την τροφή, τη
θερμοκρασία στην οποία είναι εκτεθειμένα τα καναρίνια μας, τη δυνατότητα που έχουν να
κινούνται και το χώρο τον περισσότερο ή λιγότερο υγιεινό που ζούνε.
Οι τροφές που είναι σε θέση να προσφέρουν ενέργεια στα καναρίνια πρέπει να περιέχουν
τα εξής στοιχεία:

  • Υδατάνθρακες που βρίσκονται στα ζάχαρα των φρούτων, στο σιτάρι κλπ.
  • Πρωτεΐνες που συμπεριλαμβάνονται στα αυγά, στα δημητριακά, στα μπισκότα, στους
    σπόρους.
  • Βιταμίνες που περιέχονται στα λαχανικά, στα φρούτα, στους σπόρους του σταριού κλπ.
  • Ιχνοστοιχεία (ασβέστιο, σίδηρο, ιώδιο) από τα θαλασσινά στο κόκαλο της σουπιάς και
    από το γάλα και στα παράγωγά του.
Uncategorized

ΒΙΤΑΜΙΝΗ A

Έχει θεμελιώδη ρόλο στην ανάπτυξη του οπτικού συστήματος (όραση) των πουλιών, προστατεύει το επιθήλιο (δέρμα) και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα (άμυνα του οργανισμού).
Συναντάται συχνότερα σε φρέσκα λαχανικά με την μορφή προ-βιταμίνης Α, της καροτίνης, που μετατρέπεται σε βιταμίνη Α στο εντερικό βλεννογόνο με την βοήθεια του ένζυμου καροτενάση.
Σε περίπτωση αβιταμίνωσης παρατηρείται αναστολή της σωματικής ανάπτυξης, διαταραχές των επιθηλιακών ιστών, αδυναμία και απίσχναση, υπνηλία ,αταξία και ανώμαλο πτέρωμα. Η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος έχει ως συνέπεια την αύξηση των λοιμώξεων (κοκκιδιάσεις) και παρασιτώσεων (μύκητες, έλμινθες). Στις περισσότερες περιπτώσεις οδηγεί σε θάνατο.
Τα νεαρά πουλιά, αν επιζήσουν, παρουσιάζουν ορώδες οφθαλμικό έκκριμα. Σε προχωρημένες καταστάσεις αναπτύσσεται ξηροφθαλμία.
Στα ενήλικα πουλιά παρατηρούνται συχνά λευκοκίτρινα οζίδια στην στοματική κοιλότητα, το φάρυγγα και τον οισοφάγο, ανωμαλίες στην οστεοποίηση και την αναπαραγωγή (μείωση στην γονιμότητας και της εκκολαπτικότητας).
Συνίσταται η χορήγηση ισορροπημένης τροφής για την πρόληψη της εμφάνισης αβιταμίνωσης Α. Σε περίπτωση έλλειψης, συνιστάται η χορήγηση σκευασμάτων πλουσίων σε βιταμίνη Α στο νερό.

Πηγή: Dr Κωνσταντίνος Ι. Τατσιράμος

Ασθένειες Σχετικές με την Διατροφή

ΒΙΤΑΜΙΝΗ D

Με τον όρο βιταμίνη D αναφερόμαστε στις βιταμίνες D2 (εργοκαλσιφερόλη) και D3 (χολοκαλσιφερόλη). Παράγεται πρόδρομα στεροειδή στο δέρμα με την βοήθεια της υπεριώδους ακτινοβολίας ή βρίσκεται στην τροφή.
Ρυθμίζει την ομοιοστασία του ασβεστίου και του φωσφόρου στον οργανισμό (απορρόφηση από το έντερο, κατακράτηση ή αποβολή από τους νεφρούς) και ελέγχει την εναπόθεση των στοιχείων αυτών στα οστά.
Σε περίπτωση αβιταμίνωσης παρατηρούνται προβλήματα αστεοποίησης (οστεομαλακία, οστεοπόρωση και ραχιτισμός) και αναστολή της σωματικής ανάπτυξης. Οι βλάβες στο σκελετό εκδηλώνονται με αστάθεια και αταξία κατά την μετακίνηση. Τα πουλιά στηρίζονται στους ταρσούς και παρουσιάζουν πλευρική κατάκλιση. Τα πόδια, τα νύχια και το ράμφος γίνονται εύκαμπτα και τα δάκτυλα κυρτώνουν.
Στα ενήλικα πουλιά παρατηρείται παραμόρφωση του στέρνου (καρίνα), το οποίο παίρνει σχήμα S.
Οι διαταραχές στο μεταβολισμό του ασβεστίου επηρεάζουν αρνητικά και την αναπαραγωγή : μείωση αυγοπαραγωγής , αυγά λεπτοκέλυφα, μείωση της εκκολαπτικότητας.
Συχνά η αβιταμίνωση συνοδεύεται από εκτεταμένη παρασίτωση του εντέρου από έλμινθες.
Επιβάλλεται η χορήγηση ισορροπημένης τροφής για την πρόληψη της αβιταμίνωσης. Σε περίπτωση έλλειψης συνίσταται η χορήγηση σκευασμάτων πλούσιων σε βιταμίνη D, ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενα πουλιά, αλλά και σε γεννήτορες πριν το ζευγάρωμα. Προληπτικά, θα πρέπει να δίνεται η απαιτούμενη προσοχή για την εξισορρόπηση της διατροφής σε ασβέστιο και φώσφορο.

Πηγή: Dr Κωνσταντίνος Ι. Τατσιράμος

Ασθένειες Σχετικές με την Διατροφή

ΑΣΒΕΣΤΙΟ (Ca)

Το ασβέστιο αποτελεί δομικό στοιχείο των οστών, είναι απαραίτητο για την πήξη του αίματος και συμμετέχει στο μηχανισμό της μυικής σύσπασης. Επιπρόσθετα είναι απαραίτητο για το σχηματισμό του κελύφους των αυγών.
Στα οστά ανευρίσκεται υπό μορφή φωσφορικού ασβεστίου, ενώ στο κέλυφος των αυγών ως ανθρακικό ασβέστιο.
Η παραθορμόνη ρυθμίζει την εναπόθεση του ασβεστίου στα οστά, πάντοτε σε συνδυασμό με την βιταμίνη D, αλλά και την συγκέντρωση φωσφόρου και μαγνησίου.
Η ελάττωση της συγκέντρωσης του ασβεστίου στο πλάσμα του αίματος (υπασβεστιαιμία) προκαλεί αύξηση της νευρομυικής διεγερσιμότητας και συμπτώματα τετανίας.
Η συνδυασμένη έλλειψη ασβεστίου και φωσφόρου προκαλεί ραχιτισμό ή οστεομαλάκυνση και στα πουλιά αναπαραγωγής μείωση στην αυγοπαραγωγή και στην εκκολαπτικότητα (λεπτοκέλυφα αυγά).
Επιπρόσθετα, παρατηρούνται ανώμαλο πτέρωμα, κυανόχρωμο δέρμα και γαστρεντερικές διαταραχές.
Επιβάλλεται η χορήγηση της απαραίτητης ποσότητας ασβεστίου, σε συνδυασμό με φώσφορο (σωστή αναλογία) και βιταμίνη D.

Πηγή: Dr Κωνσταντίνος Ι. Τατσιράμος

Ασθένειες του Δέρματος

ΥΠΕΡΚΕΡΑΤΩΣΗ

Παρατηρείται περισσότερο σε ενήλικα καναρίνια. Εμφανίζεται συνήθως στα λέπια των ποδιών.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τα πόδια αυξάνουν σε μέγεθος και γίνονται σκληρά. Η χρόνια υπερκεράτωση δημιουργεί ξηρή γάγγραινα και το πουλί μπορεί να χάσει τα πόδια του.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Αφού διαφοροποιηθεί από την ποδάγρα (που οφείλεται σε παράσιτα) απο κτηνίατρο, συνιστάται η πλύση των ποδιών με χλιαρό νερό και αφού μαλακώσουν τα λέπια να απομακρυνθούν με μικρή λαβίδα.
Αφού τα πόδια στεγνώσουν, για μια ώρα περίπου γίνεται επάλειψη με βαζελίνη (ή καλύτερα με αμυγδαλέλαιο), χωρίς αρώματα ή άλλες καλλυντικές ουσίες.

Πηγή: Dr Κωνσταντίνος Ι. Τατσιράμος

Ασθένειες Σχετικές με Παράσιτα

ΚΟΚΚΙΔΙΑ

Τα κοκκίδια παρασιτούν στο πεπτικό σύστημα. Καταστρέφουν τα κύτταρα του εντερικού βλεννογόνου και προκαλούν εκτεταμένες αιμορραγίες των τριχοειδών αγγείων. Τα σημαντικότερα κοκκίδια που παρασιτούν τα ωδικά και καλλωπιστικά πτηνά είναι: Eimeria tenella, Isospora Lacazei, Isospora carduelis και Tysseria spp.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η κοκκιδίαση εκδηλώνεται με οξεία ή χρόνια μορφή. Οξεία Μορφή : Προκαλείται από το Eimeria tenella, που προσβάλλει κυρίως τα τυφλά. Παρατηρείται έντονη κατήφεια, ανώμαλο πτέρωμα, πτώση των φτερούγων, ανορεξία, πολυδιψία, αιματηρά κόπρανα και αιφνίδιος θάνατος. Χρόνια Μορφή : Παρατηρείται αναδίπλωση του πουλιού, ανώμαλο ανορθωμένο πτέρωμα, ανορεξία και μεγάλη απώλεια βάρους, υδαρή κόπρανα στο χρώμα της σκουριάς, που πολλές φορές συνοδεύονται απο λίγο αίμα, ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Συνίσταται η χορήγηση σουλφαδιμεθοξίνης.

Ασθένειες του Δέρματος

ΕΥΛΟΓΙΑ ή ΔΙΦΘΕΡΟΕΥΛΟΓΙΑ

Οφείλετε στον ιό του Kikkuth. Είναι βραδείας επώασης, εμφανίζεται όλες τις εποχές του χρόνου και εκδηλώνεται με τέσσερις μορφές.

α) Δερματική Μορφή Παρατηρούνται χαρακτηριστικές αλλοιώσεις ( λευκόφαια, ερυθρόφαια, με ρωγμώδη επιφάνεια, όπως η ανθοκράμβη, σπυριά) στις γωνίες του ράμφους, στο κρανίο, στις φτερούγες, στα δάκτυλα, και γύρο από την αμάρα. Τα σπυριά πέφτουν αφού ξεραθούν, αφήνοντας μικρές ουλές. Τα σπυριά που βρίσκονται στα δάκτυλα και κοντά στο νύχι είναι δυνατό να παρασύρουν σε πτώση και τα δάκτυλα.

β) Βλεννογόνιος Μορφή (διφθερίτιδα) Παρατηρείται προσβολή του στοματικού βλεννογόνου, που φθάνει μέχρι τους βρόγχους. Εμφανίζονται ασπροκίτρινες μεμβράνες, κυρίως στη γωνία του ράμφους, πάνω ή κάτω απο την γλώσσα. στην υπερώα (ουρανίσκο), στην τραχεία και στον οισοφάγο. Οι μεμβράνες αποφράσσουν το αναπνευστικό σύστημα και δημιουργούν αναπνευστικό πρόβλημα.

γ) Μικτή Μορφή Αποτελεί συνδυασμό της δερματικής και της βλεννογονίου μορφής

δ) Φλεγμονώδες καταρροϊκή Μορφή Παρατηρείται αρχικά επιπεφυκίτιδα με δακρύρροια και ρινικό έκκριμα, όπως ακριβώς στην μολυσματική Κόρυζα. Στην συνέχεια, εμφανίζεται ημίρρευστη κιτρινωπή ουσία και οίδημα στον επιπεφυκότα και τους υποκόγχιους κόλπους.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Δεν υπάρχει. Επιβάλλεται όμως η αντιμετώπιση των δευτερογένών λοιμώξεων με χορήγηση αρχικά αντιβιοτικών ή σουλφοναμιδών για 5-7 ημέρες και στην συνέχεια υδατοδιαλυτών βιταμινών για 5-7 ημέρες. Στην δερματική μορφή ενδείκνυται ο ψεκασμός των σπυριών με αντισηπτικό για 5-7 ημέρες. Ψεκασμός με αντισηπτικό για 5-7 ημέρες της στοματικής κοιλότητας συνιστάται σε βλεννογόνιο μορφή, αφού αφαιρεθούν προσεκτικά με αποστειρωμένη λαβίδα οι διφθεροειδείς μεμβράνες (για να διευκολυνθεί η αναπνοή).

Πηγή: Dr Κωνσταντίνος Ι. Τατσιράμος

Αναπνευστικό Σύστημα

ΑΣΘΜΑ

Στα ωδικά πτηνά και κυρίως στα καναρίνια το Άσμα δεν είναι παρά μια έκφραση ενός συνδρόμου με ποικίλη αιτιολογία. Σημαντικοί παράγοντες είναι:

  1. Η φυλή. Κάποιες φυλές είναι πολύ ευαίσθητες (εισαγόμενα επιλεγμένα καναρίνια). Οι ντόπιες φυλές είναι γενικά πιο ανθεκτικές.
  2. Ενδοκρινικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της επώασης ή της αλλαγής των φτερών (πτερόρροια).
  3. Χημικές ουσίες και αλλεργιογόνα.
  4. Μύκητες και Βακτήρια.
  5. Προβολή του αναπνευστικού συστήματος (τραχεία) από το άκαρι Sternostomum tracheacolum.
  6. Ιοί, όπως ο ιός της ευλογιάς.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η κλασική μορφή του άσθματος είναι χρόνια. Παρατηρούνται σπασμωδικές συσπάσεις των βρόγχων με εξίδρωση και πνευμονικό οίδημα, ακολουθούμενες από καρδιακές ανωμαλίες. Χαρακτηριστική είναι η παρουσία βλέννης στην τραχεία και τους βρόγχους και η δυσπνοϊκή αναπνοή. Η αναπνοή επιταχύνεται και ακούγονται χαρακτηριστικοί σφυγμοί. Το πουλί παραμένει ακίνητο με μισόκλειστα μάτια και ανωρθωμένο πτέρωμα. Κατά την διάρκεια ασθματικού παροξυσμού, το πουλί πέφτει από τα καλάμια του κλουβιού με ανοιχτό το ράμφος και τεντωμένο το λαιμό. Σε αυτήν την κατάσταση η αναπνοή του πουλιού γίνεται θορυβώδες,με σφυρίγματα που προκαλούνται από το βλεννώδες έκκριμα στους βρόγχους. Αν ο παροξυσμός συνεχιστεί, το πουλάκι χάνει τις αισθήσεις του και πεθαίνει ασφυξία. Σε περίπτωση προσβολής από άκαρι, το πουλί ανοίγει συνεχώς το ράμφος, βήχει σπασμωδικά και προσπαθεί να απορρίψει τα ακάρεα, που γίνονται ορατά στην γλώσσα και στο στόμα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Ενδείκνυται η χορήγηση αντιβιοτικών ή κινολονών και αποχρεμπτικών. Μετά την θεραπεία είναι απαραίτητη η χορήγηση υδατοδιαλυτών βιταμινών. Κατά το διάστημα του παροξυσμού, πρέπει να χορηγήσουμε 1-2 σταγόνες αδρεναλίνης σε αραίωση 1/10.000 ή 2-5 σταγόνες βάμμα λομπέλιας σε 100 ml πόσιμου νερού για 1-2 μέρες. Το άσθμα που οφείλεται στα άκαρι δεν αντιμετωπίζονται.

Πηγή: Dr Κωνσταντίνος Ι. Τατσιράμος

Αναπνευστικό Σύστημα

ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ

Ειναι η προσβολή των πνευμόνων των ωδικών πουλιών απο βακτήρια ή ιούς .

Στα βακτήρια περιλαμβάνονται :

  • Η παστερέλλα
  • Η σαλμονέλα
  • Το μυκοβακτήριο
  • Τα χλαμύδια

Στους ιούς περιλαμβάνονται :

  • Ο ιός της ψευδοπανώλης
  • Ο ιός της ευλογιάς
  • Ο ιός της λοιμώδους βρογχίτιδας

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η αναπνοή είναι δύσκολη, κυρίως κοιλιακή, με ρυθμικό κτύπημα της ουράς. Παρουσιάζεται εμφανής δύσπνοιας, το ράμφος μένει ανοιχτό και πολλές φορές παίρνει ιώδες χρώμα. Μερικές φορές το κεφάλι στρέφεται προς τα πίσω, οι φτερούγες είναι ανοιχτές και το πτέρωμα ανορθωμένο. Τα μάτια είναι συνήθως κλειστά, παρουσιάζεται γενικευμένη αδυναμία, ενώ πολλές δορές παρατηρείται εκροή υγρού από την μύτη.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η πνευμονία αντιμετωπίζεται με χορήγηση αντιβιωτικών, σουλφοναμιδών ή κινολόνων.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν η δυσκολία στην αναπνοή συνδυαστεί με το φόβο χειρισμού, π.χ. αν πιάσουμε ένα άρρωστο πουλί με τα χέρια μας, μπορεί να επιφέρει ακαριαίο θάνατο.

Πηγή: Dr Κωνσταντίνος Ι. Τατσιράμος