Τεχνική αξιολόγηση των Υβριδίων

του Δ. Μώκα


Βαθμολογία

Η βαθμολογία ενός δείγματος (πουλιού) προκύπτει από το σύνολο της βαθμολογίας και σήμερα χωρίζονται στις ακόλουθες ενότητες:

Σχέδιο,__________________–30 πόντους
Χρώμα, ____________ ______20 πόντους
Φτέρωμα,_________________15 πόντους
Τύπος – Φόρμα,_________     —15 πόντους
Θέση,_________________— – 10 πόντους
Κατάσταση και εκτύπωση,__     10 πόντους

Σύνολο_________________100 βαθμοί

Μέχρι συνολικά 92 βαθμοί μπορούν να απονεμηθούν σε ένα δείγμα σε κάθε περίπτωση σε τοπικό επίπεδο. Στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα / COM, οι νικητές της ομάδας μπορούν να λάβουν έως 94 βαθμούς.

Χρώμα
Ένα από τα πιο σημαντικά και πιο δύσκολα για την άσκηση κρίσης σε υβρίδια είναι το
χρώμα. Κατά την κρίση πρέπει να λαμβάνετε υπόψη το γεγονός ότι τα περισσότερα από τα χρώματα που παρατηρούνται στην πραγματικότητα είναι οπτικά αποτελέσματα που προέρχονται από τη μοριακή δομή των φτερών. Στα υβρίδια προέρχεται από την ανάμειξη δύο διαφορετικών γενετικών γραμμών, το χρώμα πρέπει να παρουσιάζει πλήθος από σκιές και αποχρώσεις. Γνωρίζουμε επίσης ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει σεξουαλικός διμορφισμός και πρέπει ο κριτής να δώσει ίσες ευκαιρίες σε αρσενικά και θηλυκά, αν και στα δεύτερα τα χρώματα είναι λιγότερο ελκυστικά. Ένας άλλος παράγοντας που εξετάζετε είναι η κατηγορία και ότι τα αντίγραφα μπορεί να είναι έντονα, χιονέ ή μωσαϊκά.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω είναι δύσκολο να γίνει ένα πρότυπο χρώματος για κάθε υβρίδιο χωριστά. Ωστόσο η λογική ακολουθεί κατευθυντήριες γραμμές για την ενοποίηση του συνόλου της κρίσης. Σημεία που εξετάζονται:

1ο) Το χρώμα πρέπει να έχει ομοιόμορφο τόνο. Το χιονέ πρέπει να εξαπλώνεται παντού. Τα έντονα πρέπει να έχουν λαμπρό φτέρωμα χωρίς ίχνη μωσαϊκού.

2ο) Το χρώμα πρέπει να είναι καθαρό και φωτεινό. Τιμωρούνται τα αλλοιωμένα χρώματα ή το λιποχρωμα χαμηλής ποιότητας.

3ο) Τα χρώματα πρέπει να είναι φυσικά και να προέρχονται από τα προγονικά πουλιά, να είναι παρόντα στα υβρίδια σε ποσοστό όσο πιο κοντά στο 50%.

Γενικά το χρώμα στα υβρίδια πρέπει να είναι φυσικό, καθαρό και με ομοιόμορφο χρωματικό τόνο. Πρέπει να τιμωρούνται τα ξεθωριασμένα χρώματα (θαμπά) και οι περιπτώσεις που δεν πληρούν τα απαραίτητα χαρακτηριστικά της φωτεινότητα και της απόχρωσης, καθώς και της σωστής διανομής τους.

Στικτά
Τα
στικτά υβρίδια δε γίνονται δεκτά στους διαγωνισμούς. Στικτό θεωρείται κάθε υβρίδιο που στις μελανινικές περιοχές παρουσιάζει καθαρά λιποχρωμικά σημεία ή φτερά με αποτέλεσμα να σπάει την ομοιομορφία του χρώματος ή του σχεδίου. Ομοίως και τα σημεία στις κερατοειδείς περιοχές (το ράμφος, τα πόδια και τα νύχια). Μια διαφορετικότητα χρώματος στα κερατοειδή σημεία προκύπτει ότι το υβρίδιο είναι στικτό.

Κριτήρια για πουλιά κόκκινου παράγοντα (Red Factor)
Ο
κόκκινος παράγοντας είναι η γενετική ικανότητα του πουλιού να μεταβολίζει ορισμένες φυσικές χρωστικές ουσίες που έχουν διάφορα είδη τροφών και να διορθώνει με αυτό τον τρόπο το χρώμα του σε όλο το φτέρωμα ή σε επιλεγμένες περιοχές του. Στα γενετικά γνωρίσματα που μεταδίδονται από τους γονείς στους απογόνους του οφείλετε και ο χρωματισμός με τη συμβολή βέβαια των φυσικών καροτενοειδών, όμως μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν υπάρχει αντίστοιχη γενετική ικανότητα στις εν λόγω περιοχές. Έτσι, για παράδειγμα, το υβρίδιο καρδερίνα με καναρίνι πρέπει να διαθέτει τον κόκκινο παράγοντα μόνο στη μάσκα. Το αρσενικό υβρίδιο φανέτο με καναρίνι στο στήθος και το μέτωπο. Το υβρίδιο της καρδερίνας Βενεζουέλας Red Siskin με Canaria μπορεί να διαθέτει κόκκινο σε όλο του το σώμα κ.λπ..

Όταν το πουλί έχει το κόκκινο χρώμα σε άλλες περιοχές όπου δεν υπάρχει σύμφωνα με την γενετική του ικανότητα δεν μπορούμε να λέμε για κόκκινο παράγοντα, αλλά για “βαμμένα” πουλιά που πρέπει να τιμωρούνται βαθμολογικά. Ένα κόκκινο υβρίδιο του οποίου οι γονείς δεν έχουν τον κόκκινο παράγοντας απορρίπτεται. Τελικά το κόκκινο χρώμα στα υβρίδια πρέπει να περιορίζεται στους απογόνους των ειδών που το έχουν φυσικά. Πρέπει να είναι όσο το δυνατόν φυσικότερο και αυτό να προέρχεται κυρίως από τα καροτενοειδή που παίρνουν στην διατροφή τους, ενώ πρέπει να καταλαμβάνει την ίδια έκταση με το κόκκινο χρώμα των γονέων τους.

Σχέδιο
Αν το χρώμα στα υβρίδια είναι σημαντικό για την κρίση, τα
σχεδία του στο φτέρωμα του είναι καθοριστικά. Είναι αυτά που καθορίζουν το γένος των γονέων. Το υβρίδιο πρέπει να δείχνει το 50% του σχεδίου και των δυο του γονέων (και τα μελανινικά αλλά και τα λιποχρωμικά σχεδία). Φυσικά πρέπει να λάβουμε υπόψη και τις διάφορες μεταλλάξεις που αραιώνουν και τροποποιούν τα σχέδια αυτά. Τα μεταλλαγμένα υβρίδια πρέπει να αξιολογούνται με βάση τα σχέδια των τυχών μεταλλαγμένων γονέων.

Φτέρωμα
Το
φτέρωμα είναι και αυτό πολύ σημαντικό και καθοριστικό στην κρίση. Ένα υβρίδιο με ανέπαφο φτέρωμα διευκολύνει το έργο του κριτή. Το φτέρωμα πρέπει να είναι καλά προσκολλημένο στο σώμα, πλήρες, λείο και λαμπερό, με κανένα σημάδι μούτας και με όλα τα φτερά πλήρως ανεπτυγμένα σε όλο το σώμα του πουλιού. Οι απώλειες, οι φθορές και η ελλιπής ανάπτυξη του φτερώματος τιμωρείται. Όπως επίσης και το υπερβολικά χιονέ και το λερωμένο ή ανακατεμένο φτέρωμα. Η απουσία των φτερών στα κινητήρια φτερά ή την ουρά ενός υβριδίου μπορεί να οφείλεται στο ότι έχουν αφαιρεθεί λιποχρωμικά ή μελανινικά φτερά που δεν έπρεπε να υπάρχουν εκεί κ.λπ..

Τύπος – φόρμα

Οι χαρακτηριστικές
σιλουέτες των δύο γονέων πρέπει να περιέχονται στη μορφή του κάθε υβριδίου. Πρέπει να έχουν αρμονικές γραμμές και σωστά καθορισμένα μέρη του σώματος. Να δίνουν μια αίσθηση κομψότητας και δύναμης. Αδύνατο ή εύρωστο (σύμφωνα πάντα με τα πουλιά που επιλέξαμε ως γεννήτορες);

Είναι απαραίτητο να έχουμε κατά νου τις ιδιαιτερότητες των διαφόρων διασταυρώσεων. Η Μεσογειακή καρδερίνα π.χ. έχει πολύ πιο λεπτό σώμα από την Βόρεια, που έχει στήθος με περισσότερο όγκο. Αυτοί οι χαρακτήρες θα εκδηλωθούν και στα υβρίδια τους. Όταν χρησιμοποιούμε καναρίνι στην διασταύρωση πρέπει να είναι καναρίνι χρώματος. Δεν επιτρέπεται υβρίδιο με καναρίνι τύπου π.χ. Yorkshire, Norwich, κλπ.

Μέγεθος
Το μέγεθος στα υβρίδια πρέπει να είναι ο μέσος όρος [(F + F’)/2] μεταξύ των δύο γονέων επιτρέποντας μετατόπιση από 40% έως 60%. Τιμωρείται η περίσσεια ή έλλειψη αυτού του ποσοστού.

Θέση
Πρέπει να κάθεται στην πατήθρα με λεβεντιά και ζωντάνια (ενεργητικότητα), τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα, ανήσυχο αλλά χωρίς νευρικότητα ή φόβο. Τα φτερά πρέπει να είναι καλά προσκολλημένα στο σώμα και συμμετρικά. Τα κινητήρια φτερά να μην επικαλύπτονται (ψαλίδισμα) και να είναι στο ίδιο επίπεδο. Η υπερβολική επέκταση των ποδιών (τεντωμένα) ή υπερβολικά λυγισμένα (σκυφτό), η νευρικότητα και ο φόβος που κάνει το πουλί να φτερουγίζει αδιάκοπα, το ανεβοκατέβασμα από την πατήθρα στο πάτωμα του κλουβιού είναι αιτία για την υποβάθμιση. Ούτε να είναι απαθές ή ληθαργικό. Το διαγωνιζόμενο υβρίδιο πρέπει να έχει συνηθίσει και να έχει προσαρμοστεί στο κλουβί. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε τις ιδιαίτερες συμπεριφορές ή στάσεις κάποιων υβριδίων:

Π.χ. υβρίδια φανέτο με καναρίνι που είναι ανήσυχα από τη φύση τους ή τα υβρίδια λούγαρο με Canaria, που αντίθετα είναι πιο ήρεμα κ.λπ.. Ο κριτής πρέπει να λάβει υπόψη αυτές τις παραμέτρους κατά την κρίση.

Κατάσταση και εντύπωση
Πρέπει να είναι σε καλή γενική κατάσταση, καθαρό και απολύτως υγιές. Να έχει φωτεινά μάτια. Το ράμφος, τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών, χωρίς πληγές ή χοντρά λέπια. Τα νύχια πρέπει να είναι πλήρη, καλά σχηματισμένα, ομαλά, άθικτα και να έχουν το ίδιο χρώμα. Τα σπασμένα ή υπερβολικά μεγάλα νύχια τιμωρούνται σε αυτή την ενότητα. Αν το πουλί έχει κάποια δυσμορφία, δυσπλασία ή ακρωτηριασμό ενός μέρους του σώματος του δεν κρίνεται.

______________________________________________________________

Καρδερινοκάναρο



Χρώμα:

Ράμφος: Το χρώμα της σάρκας και το άκρο της άνω γνάθου παρουσιάζει ξεκάθαρα ένα μαυριδερό σημείο.
Μάσκα: Το χρώμα της μάσκας μπορεί να ποικίλει από κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο ή λευκό.
Κεφάλι: Κολάρο στην ινιακή χώρα μαύρο – γκρι, μάγουλα και λαιμός γκριζωπός.
Μάτια: Μαύρα.
Πλάτη: Καφετί με σκούρες ραβδώσεις.
Στήθος: Καφέ με γκρι ανταύγειες.
Πλευρά: Καφέ – γκρι χρώμα με σκούρες ραβδώσεις.
Οδηγοί: Πρωτεύοντα φτερά μαύρου – καφέ χρώματος με έντονο κίτρινο στην θέση που τα έχει η καρδερίνα και μπορντούρα γκρι στις άκρες. Δευτερεύοντα και μεσαία φτερά σχηματίζουν μια κιτρινωπή – καφέ ρίγα.
Ώμοι: Ελαφρά πρασινοκίτρινο χρώμα.
Κοιλιά: Λευκή.
Ουρά: Μαύρα – καφέ φτερά με ορατά τα λευκά στίγματα στα ακριανά φτερά και μπορντούρα στο τελείωμα όλων.
Πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών: Χρώματος σάρκας (επιτρέπεται πιο σκούρο).
Νύχια: Χρώμα σκούρο καστανό έως μαύρο.

Σχέδιο:
Καλό και καλά καθορισμένη μάσκα και κολάρο. Μάγουλα συμμετρικά. Ραβδώσεις πλάτης και πλευρών έντονα ορατές. Όταν οι ραβδώσεις των πλευρών φτάνουν ως το στήθος το πουλί είναι εξαιρετικό δείγμα. Οι οδηγοί πρέπει να παρουσιάζουν το κίτρινο της καρδερίνας στην ανάλογη θέση. Στην ουρά τα φτερά πρέπει να παρουσιάζουν τις λευκές κηλίδες και την μπορντούρα της καρδερίνας.

Φτέρωμα:
Όλα τα φτερά σε όλο το μήκος πρέπει να είναι σταθερά συνδεδεμένα με το σώμα. Φτέρωμα χωρίς σγουράδα και χωρίς φούστες (υπερυψωμένα φτερά των πλευρών). Υβρίδια προερχόμενα από καναρίνια στάσης δεν επιτρέπονται. Το πτέρωμα πρέπει να είναι λαμπρό, συμπαγές και ολοκληρωμένο. Τιμωρούνται τα σπασμένα και ελλειπή φτερά.

Φόρμα:
Ράμφος: Κωνικό και καλά ισορροπημένο, ενδιάμεσο μεταξύ των δύο ειδών.
Σώμα: Oλα τα μέρη του σώματος απαιτείται να είναι με καλές αναλογίες που να θυμίζουν σώμα καναρινιών χρώματος και χωρίς ίχνος καναρινιών στάσης με γενικά απαλές γραμμές και με ελαφρώς διχαλωτή ουρά. Οι δυσαναλογίες τιμωρούνται όπως: μακρύς λαιμός ή κοντός, διόγκωση ή βαθούλωμα του στήθους, μακριά πόδια ή πολύ λεπτό σώμα κ.λπ..

Μέγεθος:
Το μέγεθος του πουλιού μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 13 και 14,5 εκατοστά περίπου.

Θέση:
Πρέπει να κάθεται στην πατήθρα με τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα, δίνοντας την εντύπωση δυνατού πουλιού. Συμμετρικά φτερά σφιχτοδεμένα με το σώμα και χωρίς να διασταυρώνονται οι άκρες. Η ουρά ευθυγραμμισμένη με το κεφάλι και το γενικό σύνολο του σώματος να σχηματίζει μία γωνία περίπου 45°.

Κατάσταση:
Καθαρό, να φαίνεται υγείες με φωτεινά και ζωντανά μάτια. Ράμφος ομαλό χωρίς υπερβολές, οι γνάθοι να εφάπτονται σωστά. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμορφώσεις, χωρίς πληγές και σκληρά λέπια. Καλοφτιαγμένα νύχια, καθαρά και πλήρη με όλα το ίδιο χρώμα (σκούρο).

Θηλυκό: Μέγεθος ελαφρώς μικρότερο και με πιο απαλά χρώματα.

Τυπικά ελαττώματα (πιο συνηθισμένα) :

Κόκκινο χρώμα στους οδηγούς και το στήθος. Μάσκα υπερβολικά μεγάλη ή πολύ μικρή. Η έλλειψη της συνήθειας και της προσαρμοστικότητας στο κλουβί. Παρουσία σγουράδας στο φτέρωμα (φούστες).

Δαχτυλίδι: 2.7 – 2,9 mm (ανάλογα με το υποείδος της καρδερίνας).

______________________________________________________________

Φλωροκάναρο

Χρώμα:
Ράμφος: To χρώμα της σάρκας και να σκουραίνει στο άκρο της άνω γνάθου.
Μάτια: Μαύρα.
Πλάτη: Καφετί με ραβδώσεις.
Στήθος: Βαθύ λαδί.
Λαιμός: Κιτρινοπράσινο.
Πλευρά: Λαδί με σήμανση σχεδιασμού.
Οδηγοί: Τα πρωτεύοντα φτερά μαύρου – καφέ χρώματος με έντονο κίτρινο άκρο, τα δευτερεύοντα είναι με σκούρο γκρι πέπλο και πρασινωπά μικρά κρησφύγετα.
Ώμοι: Κιτρινωπό πράσινο.
Ουρά: Μαύρο – καφέ κατευθυντήριες γραμμές με κιτρινοπράσινη άκρη.
Πόδια και δάχτυλα ποδιών: Λιγότερο ή περισσότερο σκούρο του χρώματος της σάρκας και σκούρα νύχια.

Σχέδια:
Ενδιάμεσο μεταξύ των δύο ειδών. Ο σχεδιασμός της κεφαλής, η ράχη και τα πλευρά πρέπει να έχουν τις ραβδώσεις των καναρινιών, πρέπει όμως και να απεικονίζεται και ο κίτρινος σχεδιασμός των πτερυγίων και της ουράς του φλώρου.

Φτέρωμα:
Πρέπει να έχει όλα τα φτερά του σε όλο το μήκος του σταθερά και σφιχτοδεμένα με το σώμα χωρίς μπούκλες.

Φόρμα:
Ράμφος: Παχύ, κωνικό και κομψό, ενδιάμεσο μεταξύ των δύο ειδών.
Σώμα: Oλα τα μέρη του σώματος με καλές αναλογίες, χωρίς ίχνος διασταύρωσης με καναρίνι στάσης, με γενικά στρογγυλεμένο περίγραμμα, και ελαφρώς διχαλωτή ουρά.

Μέγεθος:
Μεταξύ 14,5 και 15,5 εκατοστά περίπου.

Θέση:
Όταν κάθεται στην πατήθρα να έχει τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα, δίνοντας την εντύπωση ενός δυνατού πουλιού. Συμμετρικά φτερά σφιχτοδεμένα στο σώμα και χωρίς να διασταυρώνονται οι άκρες. Η ουρά ευθυγραμμισμένη με το κεφάλι και το γενικό σύνολο του σώματος να σχηματίζει μία γωνία περίπου 45°.

Κατάσταση:
Καθαρό και να φαίνεται υγείες με φωτεινά και ζωντανά μάτια. Ράμφος ομαλό, χωρίς υπερβολές και οι γνάθοι να εφάπτονται σωστά. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμορφώσεις, χωρίς πληγές και σκληρά λέπια. Καλοφτιαγμένα νύχια, καθαρά και πλήρη και όλα το ίδιο χρώμα (σκούρο).

Θηλυκά: Μέγεθος ελαφρώς μικρότερο, ενώ οι περιοχές που στο αρσενικό είναι κιτρινωπές στο θηλυκό είναι πολύ ξεθωριασμένες. Το πράσινο πέπλο οι γκρι ρίγες του σχεδίου στην πλάτη και τα πλευρά είναι πολύ πυκνότερες και με επέκταση στο στήθος.


Τυπικά ελαττώματα (πιο συνηθισμένα) :

Ο κόκκινος παράγοντας δεν επιτρέπεται. Ασήμαντες ή ανύπαρκτες ραβδώσεις. Φτερά σπασμένα, μισολοκληρωμένα ή να λείπουν, να είναι σγουρά ή βρώμικα. Ράμφος με παραμορφώσεις. Λαιμός πολύ μικρός ή μεγάλος, διογκωμένο ή βυθισμένο στήθος. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών με κάλους ή σκληρά λέπια, η έλλειψη ενός δακτύλου ή νυχιού ή νύχια με διαφορετικό χρώμα. Θέση σκυφτή, φοβισμένο και νευρικό (έλλειψη προσαρμογής στο κλουβί), συνεχές φτερούγισμα ή παραμονή στο πάτωμα του κλουβιού, απάθεια και απροθυμία.

Δακτυλίδι: 2.9 mm.

______________________________________________________________

Φανετοκάναρο

Χρώμα:
Ράμφος: Σκούρο και κωνικό.
Μάτια: Μαύρα – καφέ.
Κεφάλι: Μπροστά στο στέμμα καφέ και αργότερα στην περιοχή του αυχένα σημάδια καφέ σε μπεζ χρώμα βάσης. Στο μέτωπο είναι σε θέση να εμφανιστεί κοκκινωπό χρώμα καθώς και στη ζώνη του λαιμού (πηγούνι) και γύρω από το μάτι.
Πλάτη: Σκούρες καφέ ραβδώσεις.
Κινητήρια φτερά και ουρά: Σκούρο καφέ ή μαυριδερό με λευκό περίγραμμα.
Ώμοι: Οι ώμοι είναι πιο ζωντανό σκούρο καφέ χρώμα.
Στήθος: Με σημάδια πολύ αραιωμένα (χωρίς να καταλήγουν στην κοιλιά). Παρουσιάζει κοκκινωπό χρώμα.
Πλευρές: Με ελαφρά σκούρα καφέ σημάδια σε μπεζ χρώμα βάσης.
Λεκάνη και κοιλιά: Υπόλευκο καφέ.
Πόδια: Χρώμα του κρέατος.
Νύχια: Σκούρο χρώμα.

Σχέδιο:
Καλή σχεδίαση του κεφαλιού με τις μελανινικες ραβδώσεις εμφανείς. Αξιοσημείωτες και συνεχές ραβδώσεις της πλάτης. Το πηγούνι (λαιμός) να είναι σαφώς καθορισμένα με το λευκό γείσο που πρέπει να είναι παρόν. Η ραβδώσεις των πλευρών πρέπει να είναι συμμετρικές.

Φτέρωμα:
Το φτέρωμα πρέπει να είναι πλήρες, χωρίς σπασμένα φτερά και τα συμπτώματα της μούτας. Δεν πρέπει να έχει μπούκλες στο στήθος ούτε στους λαγόνες. Γενικά πρέπει να είναι με φτέρωμα καλά προσκολλημένο στο σώμα, ομαλό, πλήρες και λαμπερό.

Φόρμα:
Το κεφάλι να μην είναι υπερβολικά βαρύ. Γεμάτο στήθος. Η ουρά δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλη ούτε πρέπει να την κατεβάζει προς τα κάτω. Γενικά, αρμονική μορφή σε όλο το σώμα.

Μέγεθος:
13,5 έως 14 εκατοστά.

Θέση:
Ελαφρά λυγισμένα πόδια. Ήρεμο χωρίς φτερουγίσματα. Δεν επιτρέπεται το κρέμασμα των φτερούγων του.

Κατάσταση:
Καθαρό και τακτοποιημένο. Καλοφτιαγμένα νύχια, πλήρεις και του ίδιου χρώματος. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμόρφωση, χωρίς πληγές και σκληρά λέπια.

Θηλυκά: Παρουσιάζουν σαφές σεξουαλικό διμορφισμό. Σε γενικές γραμμές περισσότερο πτυχωτό από το αρσενικό (στο κεφάλι, την πλάτη, το στήθος και τα πλευρά). Το σκούρο καφέ χρώμα στην πλάτη, τους ώμους, κ.λπ. είναι λιγότερο ζωντανό.

Τυπικά ελαττώματα:
Ανεπαρκής κόκκινος παράγοντας στην κοιλιά, γλουτούς, τους ώμους ή τις γωνίες των φτερών και της ουράς. Υπερβολικά αυξημένος στα κινητήρια φτερά. Κόκκινος παράγοντας στο θηλυκό.

Δαχτυλίδι:
2,9 mm.

______________________________________________________________

Λουγαροκάναρο

Χρώμα:
Ράμφος: Κωνικό με σκουρόχρωμες άκρες.
Μάτια: Πολύ σκούρα, σχεδόν μαύρα.
Κεφάλι: Το κεφάλι παρουσιάζει σκούρο γκρι καπάκι με ελαφρά πιο σκούρες ραβδώσεις. Έχει ένα κιτρινωπό βλεφαρικό περίγραμμα που φτάνει ως τον αυχένα.
Μάγουλο: Μια γκριζωπή κολπική περιοχή πρέπει να υπάρχει μετά και κάτω από το μάτι.
Αυχένας, πλάτη και ώμοι: Πρασινωποί με μαύρες ή πολύ σκούρες ραβδώσεις.
Πλάτη: Πολύ έντονο λιπόχρωμα ενδιάμεσα από συνεχόμενες σκούρες ραβδώσεις.
Λαιμός: Πράσινος – κίτρινο στήθος (δεν είναι υποχρεωτικό σήμερα το σκοτεινό πηγούνι).
Πλευρά: Γκρίζο- πρασινωπά με αξιοσημείωτη μαύρη μελανίνη.
Κοιλιά: Κιτρινωπή κοιλιά με υπόλευκο το κάτω μέρος της.
Λεκάνη (μπούτι): Πράσινο – κιτρινωπό.
Ουρά: Η ουρά είναι μαύρη με κίτρινες άκρες και γκρίζο τελείωμα.
Τα πόδια και τα δάχτυλα: Στο χρώμα της σάρκας. Σκούρα νύχια και όλα του ίδιου χρώματος.

Σχέδιο:
Ενδιάμεσος σχεδιασμός μεταξύ των 2 γονέων χωρίς να παρουσιάζει σημαντική απόκλιση σε κάποιο από αυτούς. Μεταξύ των ραβδώσεων και πρέπει να δείχνει έντονα το λιποχρωμα. Ο σχεδιασμός δείχνει καλύτερα στα έντονα πουλιά τα οποία υπερτερούν σε αντίθεση με τα χιονέ. Σε γενικές γραμμές οι γραμμώσεις πρέπει να είναι σαφείς και συμμετρικές.


Φτέρωμα:

Καλά προσκολλημένο στο σώμα, λείο και λαμπερό. Το φτέρωμα με έλλειψη φωτεινότητας τιμωρείται. Το υπερβολικά χιονέ φτέρωμα τιμωρείται. Το φτέρωμα πρέπει να είναι πλήρες, χωρίς σπασμένα φτερά και τα συμπτώματα της μούτας. Δεν πρέπει να έχει μπούκλες στο στήθος ούτε στους λαγόνες.

Φόρμα:
Ο ενδιάμεσος τύπος μεταξύ των προγόνων του. Σε γενικές γραμμές παρουσιάζει ένα κομψό και εντυπωσιακό πουλί.

Μέγεθος:
Το βέλτιστο μέγεθος είναι το ενδιάμεσο μεταξύ των προγόνων του. Το μέγιστο μέγεθος δεν πρέπει να ξεπερνά τα 13 εκατοστά.

Θέση:

Όταν κάθεται στην πατήθρα πρέπει να έχει τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα. Ηρεμία χωρίς φτερουγίσματα. Τιμωρούνται τα συνεχή φτερουγίσματα και το σκαρφάλωμα στα κάγκελα του κλουβιού.

Κατάσταση:
Καθαρό και τακτοποιημένο. Καλοφτιαγμένα νύχια, πλήρεις και του ίδιου χρώματος. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμορφώσεις, πληγές και σκληρά λέπια.

Θηλυκά: Τα θηλυκά είναι γενικά πιο γκριζωπά ή με εξασθενημένο κίτρινο χρώμα. Πρέπει να παρουσιάζουν το σχέδιο (μελανίνη) στην πλάτη, το στήθος και τα πλευρά περισσότερο από τα αρσενικά (Διαχωριζόμενες ραβδώσεις και περισσότερες). Το καπάκι στο κεφάλι είναι γκριζωπό και λιγότερο έντονο. Η κοιλιά και η κάτω κοιλιά είναι λευκού χρώματος.

Παρατηρήσεις: Τα γκρίζα πούλια (βασικό λιπόχρωμα ασημί) παρουσιάζουν στην άκρη των κινητήριων φτερών και των φτερών της ουράς μια ελαφρά πράσινη τονικότητα. Το κίτρινο λιπόχρωμα είναι απόν.


Ελαττώματα:
Χρώμα θόλο χωρίς φωτεινότητα. Ακαθόριστος σχεδιασμός.Υπερβολικά χιονέ φτέρωμα. Σγουρά και ποδιές στα πλευρά.

Δαχτυλίδι:

2,5 -2,7 χιλιοστά ανάλογα με τους γεννήτορες.

______________________________________________________________

Σκαρθοκάναρο

Χρώμα:
Ράμφος: Κωνικό, ελαφρώς γκριζωπό.
Μάτια: Πολύ σκούρα, σχεδόν μαύρα.
Κεφάλι: (στα πρότυπα μαύρο-κίτρινα υβρίδια) Πράσινο κεφάλι με τα σημάδια να είναι πολύ σκούρα γκρι έως μαύρα. Φρύδια κιτρινωπά.
Λαιμός: Κίτρινο – πράσινο.
Πλάτη: Καφέ με μαύρες ραβδώσεις.
Πλευρά: Καφέ με φαρδιές και μεγάλες μαύρες ραβδώσεις.
Κοιλία: Άνω κοιλία πράσινη – κιτρινωπή, κάτω κοιλία λευκή.
Ουρά: Μαύρη και στις ακμές πράσινο – κιτρινωπό.
Κινητήρια φτερά: Πρωτεύοντα μαύρα με κίτρινες ακμές και δευτερεύοντα μαύρα με καφέ τελειώματα.
Πόδια και νύχια: Τα πόδια είναι στο χρώμα της σάρκας και τα νύχια μαύρα ή καφέ. Τα δείγματα μπορεί να είναι έντονα ή χιονέ είναι όμως δυνατόν να παρουσιαστούν και μωσαϊκά τα οποία αξιολογούνται καλύτερα.

Σχέδιο:
Το σχέδιο πρέπει να είναι ενδιάμεσο του σχεδιασμού των γονέων του υβριδίου και δεν παρουσιάζουν καμία σημαντική απόκλιση από αυτούς. Αξιολογείται η αντίθεση μεταξύ των σημάνσεων και του λιποχρωμικού φόντου. Τα υβρίδια πρέπει να έχουν καλά σηματοδοτημένο μουστάκι. Σε γενικές γραμμές, τα σχέδια πρέπει να είναι καλά αισθητά και συμμετρικά.

Φτέρωμα:
Καλά προσκολλημένο στο σώμα, λείο και λαμπερό. Το φτέρωμα με έλλειψη φωτεινότητας τιμωρείται. Το υπερβολικά χιονέ φτέρωμα τιμωρείται. Το φτέρωμα πρέπει να είναι πλήρες, χωρίς σπασμένα φτερά και συμπτώματα της μούτας . Δεν πρέπει να έχει σγουρά φτερά στο στήθος.

Φόρμα:
Το ενδιάμεσο μεταξύ των γονέων. Το ράμφος να είναι κωνικό, μικρό και κοντό. Γενικά παρουσιάζει κομψή και χαριτωμένη αναλογία. Όχι υπερβολικά μακριά πόδια.

Μέγεθος:
Το βέλτιστο μέγεθος είναι το ενδιάμεσο μεταξύ των προγόνων του. Το μέγιστο μέγεθος δεν ξεπερνά τα 13 εκατοστά.

Θέση:
Όταν κάθεται πάνω στην πατήθρα πρέπει να είναι με τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα. Ήρεμο χωρίς φτερουγίσματα. Τιμωρούνται τα συνεχή φτερουγίσματα και το σκαρφάλωμα στα κάγκελα του κλουβιού.

Κατάσταση:
Καθαρό, να φαίνεται και να είναι υγείες με φωτεινά και ζωντανά μάτια. Ράμφος ομαλό, χωρίς υπερβολές και οι γνάθοι που να εφάπτονται σωστά. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμορφώσεις, χωρίς πληγές και σκληρά λέπια. Καλοφτιαγμένα νύχια καθαρά και πλήρη και όλα το ίδιο χρώμα (σκούρο).

Θηλυκά: Τα θηλυκά έχουν γενικά γκρι χρώμα (ή πιο υποτονικό κίτρινο), δείχνουν τα σημάδια (μελανίνη) στην πλάτη, το στήθος και τα πλευρά πιο έντονα (ραβδώσεις περισσότερες και πιο διαφοροποιημένες). Η κοιλιά και κάτω από την κοιλιά είναι σαφέστερα πιο λευκή από ό,τι στα αρσενικά.

Παρατηρήσεις: Τα γκρίζα πούλια (βασικό λιπόχρωμα ασημί) παρουσιάζουν στην άκρη των κινητήριων φτερών και των φτερών της ουράς μια ελαφρά πράσινη τονικότητα. Το κίτρινο λιπόχρωμα είναι απόν.

Συχνά ελαττώματα:
Εξαιρετικά στυλιζαρισμένη μορφή. Μικρό μέγεθος (πιθανές διασταυρώσεις με Raza Εspaniol καναρίνια). Υπερβολικά μακριά πόδια.

Δαχτυλίδι:
2,5 -2,7 χιλιοστά ανάλογα με τους γεννήτορες.

______________________________________________________________

Carduelis atrata x Serinus canaria

Χρώμα:
Γενικά βασισμένο στο γκρι.
Μάτια: Μαύρα μάτια.
Κεφάλι: Κεφάλι και τράχηλος σκούρο γκρι σχεδόν μαύρο.
Πλάτη: Πλάτη γκρι διάστικτη με μαύρες ρίγες.
Στήθος και πλευρά: Το στήθος καιοι πλευρές είναι χρώματος γκρίζου, λίγο ελαφρύτερο από ότι η πλάτη. Οι πλευρές διάστικτες με ρίγες.
Κοιλιά: Γκρι κοιλιά και περιπρωκτική περιοχή.
Φτερά και ουρά: Οδηγοί σκούρο γκρι με ασημοκίτρινο άκρο. Ουρά γκρι με μια υπόδειξη κίτρινου στη βάση των φτερών της ουράς. Κάτω πλευρά ουράς χρώματος γκρι.
Πόδια ράμφος και νύχια: Μαύρα.

Σχέδιο:
Πρέπει να έχει μια δίκαιη κατανομή των σχεδίων και των δύο γονέων. Οι ραβδώσεις που έχει το καναρίνι πρέπει να φαίνονται καλά στο κεφάλι, την πλάτη και τα πλευρά. Σχετικά με τους οδηγούς και την ουρά δεν πρέπει να χαθεί το κίτρινο χρώμα του Carduelis atrata.

Θέση:
Όταν κάθεται πάνω στην πατήθρα πρέπει να είναι με λυγισμένα τα πόδια, η ουρά ευθυγραμμισμένη με την πλάτη και το κεφάλι, σχηματίζοντας μία γωνία περίπου 45° ως προς το οριζόντιο επίπεδο.

Φτέρωμα:
Το φτέρωμα πρέπει να είναι καλά σφιχτοδεμένο με το σώμα.

Φόρμα:
Ράμφος κωνικό, μυτερό, ενδιάμεσα σε μέγεθος από τους γονείς. Σώμα κομψό, λείες και στρογγυλεμένες άκρες. Διχαλωτή ουρά.

Μέγεθος:
Ενδιάμεσα στους γονείς που μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 13 και 14 εκατοστά.

Κατάσταση:
Καθαρό και να φαίνεται ότι είναι υγιές. Μάτια φωτεινά και ζωηρά. Η άνω και κάτω γνάθος πρέπει να ταιριάζουν σωστά. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμορφώσεις, τραχύτητα και κλίμακες. Καλοφτιαγμένα νύχια, καθαρά, πλήρεις και όλα το ίδιο χρώμα (μαύρο).

Θηλυκό: Ελαφρώς δύσκολο να διαφοροποιηθούν από τα αρσενικά.

Συνηθισμένα ελαττώματα:
Έλλειψη προσαρμογής στο κλουβί (απάθεια, αδιαφορία, να μένει στο πάτωμα του κλουβιού ή να φτερουγίζει). Ουρά με φτερά φθαρμένα ή σπασμένα. Στήθος διογκωμένο ή αδύνατο.

Ράμφος μεγάλο ή παραμορφωμένο:
Πόδια και δάχτυλα των ποδιών με κάλους ή κλίμακες. Η έλλειψη ενός δακτύλου ή νυχιού ή με διαφορετικό χρώμα.

Δαχτυλίδι:
2,9 mm.

______________________________________________________________

Καρποντοκάναρο

Χρώμα:
Καφετί με κόκκινο λιπόχρωμα πιο έντονο και πιο σκούρο στο στήθος και την μάσκα. Στα θηλυκά το κόκκινο είναι πολύ αχνό. Τα χρώματα κατά κανόνα είναι ομοιόμορφα, καθαρά και φωτεινά.

Σχέδιο:
Οι ραβδώσεις πρέπει να είναι από πολύ σκούρη μελανίνη, ξεκινώντας από τη βάση του ράμφους μέχρι την ουρά να είναι ιδιαίτερα αισθητές στο πτέρωμα. Στα θηλυκά το ραβδωτό σώμα είναι ακόμη πιο έντονο. Σε γενικές γραμμές και τα σχέδια είναι πολύ έντονα και συμμετρικά.

Φτέρωμα:
Καλά προσκολλημένο στο σώμα , λείο και λαμπερό. Το φτέρωμα με έλλειψη φωτεινότητας θα τιμωρείται. το υπερβολικά χιονέ φτέρωμα θα τιμωρείται . Το φτέρωμα πρέπει να είναι πλήρες, χωρίς σπασμένα φτερά και τα συμπτώματα της μουτας . Δεν πρέπει να έχει μπούκλες στο στήθος.

Φόρμα:
Λεπτό και μακρύ με μεγάλο και ισχυρό στήθος. Ουρά μακριά και ευθεία. Ισχυρά πόδια και λυγισμένα. Αιχμηρό και κωνικό ράμφος. Μεγάλο κεφάλι. Το υβρίδιο πρέπει να έχει τέλειες αναλογίες σε όλα τα μέρη του σώματος δίνοντας μια αίσθηση κομψότητας, σθένους και τη δύναμης.

Μέγεθος:
Το μέγεθος αυτού του υβριδίου είναι 14 cm περίπου.

Θέση:
Κομψό με τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα και όλο το πουλί σε γωνία 45°. Τα φτερά σφιχτοδεμένα με το σώμα.

Κατάσταση:
Καθαρό, να φαίνεται και να είναι υγείες με φωτεινά και ζωντανά μάτια. Ράμφος ομαλό, χωρίς υπερβολές και γνάθοι που να εφάπτονται σωστά. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμορφώσεις, χωρίς πληγές και σκληρά λέπια. Καλοφτιαγμένα νύχια καθαρά και πλήρη και όλα το ίδιο χρώμα (σκούρο).

Θηλυκά: Από το μέγεθος του αρσενικού ελαφρώς μικρότερα ενώ δεν επιτρέπεται το πολύ κόκκινο, μόνο ένα μικρό ροζ πέπλο στην επιφάνεια του σώματος.


Τυπικά ελαττώματα:

Έλλειψη εξοικείωσης στο κλουβί. Φτέρωμα βρώμικο και ελλιπές. Δυσανάλογα μακριά πόδια.

Δαχτυλίδι:
2,9 mm.

______________________________________________________________

Mοζαμβικοκάναρο

Χρώμα:
Το πρόσωπο, ο λαιμός το στήθος και η κοιλιά έχουν έντονο κίτρινο λιπόχρωμα. Στα γκρίζα πουλιά το πρόσωπο, ο λαιμός και η κοιλιά είναι λευκά. Το στήθος είναι ανοικτό γκρι. Η μελανίνη βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το κίτρινο λιποχρωμα στα κίτρινα πουλιά, ενώ στα λευκά (ασημί) βρίσκεται σε αντίθεση με το λευκό. Τα κινητήρια φτερά είναι μαύρα με σαφείς άκρες κίτρινου ή λευκού ανάλογα με το πουλί, το ίδιο και τα φτερά της ουράς. Τα πόδια και το ράμφος είναι σκούρα. Τα χρώματα είναι γενικά με ομοιόμορφη απόχρωση, καθαρά και φωτεινά.

Σχέδιο:
Κεφάλι (κορυφή) με διακεκομμένες μαύρες ραβδώσεις. Φρύδια λιποχρωμικά, μεγάλα και πολύ έντονα. Ένα πολύ συγκεκριμένο μουστάκι από μελανινικά φτερά πρέπει να δεσπόζει κάτω από το ράμφος. Πλάτη με διακεκομμένες ραβδώσεις μελανίνης. Τα σχέδια του Μοζαμβίκου πρέπει να είναι καλά προσαρμοσμένα στο πουλί. Το σχέδιο της κεφαλής και του προσώπου, καθώς και στα κινητήρια φτερά και την πλάτη πρέπει να χαρακτηρίζονται από αντίθεση με το λιποχρωμικό φόντο.

Φτέρωμα:
Καλά προσκολλημένο στο σώμα, λείο και λαμπερό.Το φτέρωμα με έλλειψη φωτεινότητας τιμωρείται. Το υπερβολικά χιονέ φτέρωμα τιμωρείται. Το φτέρωμα πρέπει να είναι πλήρες, χωρίς σπασμένα φτερά και συμπτώματα της μούτας. Δεν πρέπει να έχει σγουρά φτερά στο στήθος.

Φόρμα:
Αρμονική παρουσία με μικρό και στρογγυλό κεφάλι. Στήθος πλήρες και χωρίς να δείχνει παχύ. Πλάτη ελαφρώς στρογγυλεμένη. Μεσαία σε μέγεθος και λυγισμένα πόδια. Ράμφος μικρό και κωνικό. Τα πουλιά πρέπει να διαθέτουν άψογες αναλογίες στα μέρη του σώματος δίνοντας μια αίσθηση κομψότητας, σθένους και δύναμης.

Μέγεθος:
Το μέγεθος αυτού του υβριδίου είναι 14 cm περίπου.

Θέση:
Όρθια και κομψή, με τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα σε γωνία 65° με την πατήθρα. Τα φτερά σφιχτοδεμένα με το σώμα.

Κατάσταση:
Καθαρό, να φαίνεται και να είναι υγείες με φωτεινά και ζωντανά μάτια. Ράμφος ομαλό, χωρίς υπερβολές και γνάθους που να εφάπτονται σωστά. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμορφώσεις, πληγές ή σκληρά λέπια. Καλοφτιαγμένα νύχια, καθαρά και πλήρη και όλα το ίδιο σκούρο χρώμα.

Θηλυκά: Από μέγεθος ελαφρώς μικρότερα και με ελαφρύτερα χρώματα από ότι τα αρσενικά.

Τυπικά ελαττώματα:
Υπερβολικά μεγάλα πόδια. Σώμα πολύ στυλιζαρισμένο. Έλλειψη προσαρμογής στο κλουβί.

Δαχτυλίδι:
2,5 mm.

______________________________________________________________

Μαγγελανοκάναρο

Χρώμα:
Ράμφος: Το ράμφος είναι μυτερό με το άκρο της άνω γνάθου να είναι πολύ σκοτεινό.
Μάτια: Τα μάτια είναι σκούρα, σχεδόν μαύρα.
Κεφάλι: Το κεφάλι πρέπει να παρουσιάζει μια μαύρη μάσκα που φτάνει μέχρι το λαιμό και τον σβέρκο. Τα μάγουλα μπορεί να έχουν μια απόχρωση πιο χλωμή.
Στήθος:Το στήθος έχει πράσινο χρώμα αυτό το χρώμα πρέπει να είναι καθαρό, φωτεινό, άψογο, χωρίς μουτζούρες.
Κοιλία: Η περιοχή των γλουτών και της κοιλιάς έχουν γκριζοπράσινη απόχρωση. Η πλάτη έχει πίσω μαύρες γραμμές όσο το δυνατόν σε πράσινο λιποχρωμικό φόντο.
Οδηγοί: Τα κινητήρια πρωτεύοντα φτερά μαύρα με κιτρινωπή – πράσινη μπορντούρα. Τα δευτερεύοντα και μεσαία σχηματίζουν δύο κιτρινωπές – πράσινες ρίγες.
Πλευρά: Τα πλευρά παρουσιάζουν τις ραβδώσεις του καναρινιού και πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο σκούρες.
Ουρά: Μαύρη ουρά με ένα μικρό κίτρινο – πράσινο τελείωμα στο εξωτερικό άκρο των κατευθυντήριων γραμμών. Η βάση των φτερών της ουράς, ακόμη και κατά το 1/3 περίπου, είναι κίτρινη.
Πόδια: Τα πόδια λεπτά με σκούρο χρώμα, τα νύχια ελαφρώς πιο σκούρα.

Σχέδιο:
Το σχέδιο της κεφαλής πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο έντονο. Οι ραβδώσεις της πλάτης με καλή σήμανση. Οι ραβδώσεις των πλευρών πρέπει να είναι σαφώς καθορισμένες. Οι ρίγες των οδηγών πρέπει να είναι καλά ορατές.

Θέση:
Όταν κάθεται πάνω στην πατήθρα πρέπει να έχει τα πόδια ελαφρώς λυγισμένα και όλο το πουλί σε γωνία 45°. Ηρεμία χωρίς φτερουγίσματα. Τιμωρούνται τα συνεχή φτερουγίσματα και το σκαρφάλωμα στα κάγκελα του κλουβιού.

Φτέρωμα:
Το φτέρωμα να είναι πλήρες, φωτεινό και σφιχτοδεμένο με το σώμα. Στα χιονέ πουλιά μπορεί να είναι λίγο πιο θολό αλλά πάντα καλά καλλωπισμένο και τακτοποιημένο. Οι μπούκλες πρέπει να απουσιάζουν. Η φωτεινότητα του φτερώματος κερδίζει πάντα την εντύπωση του κριτή.

Φόρμα:
Γεμάτο στήθος. Η ουρά δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλη ούτε πρέπει να την κατεβάζει προς τα κάτω. Τα υπερβολικά μεγάλα και τεντωμένα πόδια επηρεάζουν το σχήμα και τη θέση.

Μέγεθος:
Το ενδιάμεσο μεταξύ των γονέων μεταξύ 12,5 και 13,5 εκατοστά.

Κατάσταση:
Καθαρό και να φαίνεται ότι είναι υγιές. Μάτια φωτεινά και ζωηρά. Οι γνάθοι να ταιριάζουν σωστά. Τα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών χωρίς παραμορφώσεις, τραχύτητα και κλίμακες. Καλοφτιαγμένα νύχια, καθαρά, πλήρης και όλα το ίδιο χρώμα.

Θηλυκό:
Σχεδιασμός και χρώμα γενικά πιο ξεθωριασμένα, πιο θαμπό και γκρίζο χρώμα από ότι το αρσενικό. Η μάσκα αντικαθίσταται από ένα εξασθενημένο σχέδιο αλλά πρέπει να είναι εμφανής. Οι ραβδώσεις των πλευρών είναι πιο αισθητές.

Τυπικά ελαττώματα (πιο διαδεδομένα) :
Στο αρσενικό η έλλειψη του σχεδίου ή σχεδιασμού στο κεφάλι. Στα θηλυκά η έλλειψη των ραβδώσεων στο κεφάλι. Έλλειψη ραβδώσεων στα πλευρά.

Δαχτυλίδι:
2,5 – 2,7 mm.